Kristel Verbeke is sinds kort aan de slag als ambassadrice voor Unicef. Samen zullen ze de strijd aangaan met kinderarmoede. Een strijd die de voormalige K3-zangeres na aan het hart ligt.

Ook Kristel Verbeke zelf groeide op in armoede, getuigt ze in het laatavondjournaal van VRT. Nadat haar ouders scheidden was Kristels onbezorgde jeugd voorbij. Het noodlot zou bij het gezin hard toeslaan.

“Wij zijn op heel korte tijd mijn twee zussen verloren, waardoor er in ons gezin een heel groot verdriet was”, doet Kristel haar verhaal in het “Laat Journaal”. “Mijn vader was truckchauffeur en hij was heel weinig thuis. Hij ging ook al eens graag een pintje drinken. Er was niet veel voor mij, ik zat heel veel alleen thuis.”

Kristel Verbeke voelde elke maand de stress als de schoolrekeningen binnenliep en de huishuur betaald moest worden. Kristel herkent ook de schaamte die mensen in armoede vaak ervaren.

“Het lijkt altijd alsof armoede je eigen schuld is”, getuigt Kristel Verbeke bij VRT NEWS. “Alsof je er zelf iets aan kan doen. Als je maar gaat werken, dan kom je er wel. Je moet zoveel als je er middenin zit. En soms lukt het echt niet.”

Kristel Verbeke wil samen met Unicef dan ook haar schouders in de strijd tegen kinderarmoede. “Kinderen zijn voor mij niet enkel spelende, ondeugende wezens. Het zijn kleine mensen die recht hebben op inspraak en hun eigen mening. En die, waar ook ter wereld dezelfde rechten hebben, bedoeld om hen te beschermen”, vertelt Kristel Verbeke.

“Kinderen in kwetsbare situaties moeten kunnen rekenen op onze onvoorwaardelijke hulp. Ik heb een blijvende connectie met kwetsbare kinderen, ik was ooit één van hen. Ik vond het zelf heel moeilijk om te delen dat ik ook in armoede geleefd heb”, geeft de voormalige K3-zangeres eerlijk toe.

“Als je iets deelt, waar je niet trots op bent, moet je stevig in je schoenen staan. Ik had dat gevoel lang niet. Maar ik doe dit nu om het taboe te doorbreken. Armoede gaat verder dan je bankrekening, het zit in heel je lijf en je raakt er nooit helemaal van hersteld”, klinkt het bij een emotionele Kristel Verbeke.

“Ik stel me vaak de vraag hoe het kan dat we in een land waar beleid, professionals, scholen, hulpverleners meer en meer in dialoog gaan, er nog steeds zoveel verhalen zijn van kinderen die volledig in de kou blijven staan. Samen met UNICEF wil ik de stem van deze kinderen laten horen!” spreekt Kristel Verbeke duidelijke taal.