Emma Kok heeft niet echt een fijne schooltijd gehad. Op de basisschool werd ze gepest omwille van haar groei en gewichtsachterstand. En dan was er nog haar ziekte waar ze nog altijd mee kampt.
“Ik liep met een kinderrollator en pompentas. Ik had geen vriendinnen. Geen leuke tijd: ik ging hiervoor in therapie. Mijn ouders, broer en zus sleepten mij er in die periode doorheen”, zegt ze in Max.
Emma realiseerde zich heel snel dat ze anders was en na de basisschool trok ze naar een antroposofische vrijeschool. Daar maakte ze voor het eerst echt vriendinnen.
“Toch ging ik er niet met plezier heen. De angst dat ik weer gepest kon worden, zat er diep in. Ik vertrouw mensen ook niet snel, omdat ik bang ben dat ik alsnog beschadigd word.”
Mensen die pesten hebben geen besef van wat hun daden kunnen aanrichten. Emma heeft na al die jaren een grote muur als zelfbescherming opgebouwd.
“Inmiddels heb ik drie hartsvriendinnen, twee lotgenoten en blogger Jade Kops. Zij is uitbehandeld voor kanker. We kunnen elkaar ondersteunen, en appen en bellen veel.”
